some may call it being pathetic or apathetic but sometimes being a tambay may not be that bad after all.

since graduating last year of april, i did not have a regular stint in the so called real world of employment. though i have not been exactly jobless since then (malakas rumaket ang lola mo), still i am not technically "employed" either. sabit lang kung baga. Walang pina-punch na DTR sa bundy clocks, monthly sweldo,  etc..

ang maganda lang dito, wala akong kelangang bayarang tax.hehehe ^_^

pero mahirap pagwalang pera.

baliw ang magsasabi na hindi pera ang nagpapaikot sa mundo. Suwerte ko lang, matigas ang mukha ko at ulo pati na rin siguro sikmura dahil kaya kong tiisin at tiksin ang mga lumalabas sa mga bibig ng bawat miyembro ng aking pamilya. Hindi naman ganun kadalas ang emotional,verbal,physical at mental rollercoasters pero nakakapagod kasi time consuming.

a lot of people must be really surprise and will be surprised kung malalaman nila na ako'y dakilang tambay sa bahay.

ang excuse ko? Well, napagod ako sa halos lahat ng bagay pati sa sarili ko.sha, aminin ko na na burn-out ako. na-burat ako eh..wala kang maggagawa.

ang gusto ko lang sa ngayon ay magpahinga..hanggang sa tingin ko makapagrecuperate ng maayos. Nasobrahan ata ako sa drive para abutin ang maramign bagay nung college. Heto tuloy ang inabot ko. SO ngayon tingin ko oras na para magdetoxify.

kaya nga tingin ko rin na di na rin masama ang stagnation sa apat na sulok ng aming bahay. kahit ayaw ko na dito, di bale na lang..wala akong pera eh.

pero swak ang set up na ito para magmuni-muni. Ang dami ko ngang naiisip na mga idea na para bang pakiramdam ko bumalik ako muli sa pagkabata. Masarap mangarap at masarap pakinggan ang dikta ng puso mo. How idealistic dava?

siguro nga totoo talaga na kapag may scarcity ay lalo kang nagiging mas imaginative at creative. hanep di ba?

siguro ang mabuting gawin ay siguraduhin na ang mga pinagisiip ko ngayon ay mga bagay na gagawa ng  pera.